Canon 40D, Sigma 18-50, f/5.6, iso 100, exposureTime 1/800s

این روزا خیلی تو حال و هوای بَچگی هام هستم. میدونم همش از دیدن فیلم "چهارصد ضربه" فرانسوا تروفو شروع شد. این چند روز همش تو خودم سیر می کنم. در دوران نفرت انگیز تحصیلم و از فرار ها و شیطنت های نوجوانی. شاید این شات ارزشی برای کسی نداشته باشه ولی برای خودم حس می کنم انگار مرور سریعی بر زندگی و روح خودمه. یک مرور تقریبا سی ساله ولی در یک شات. شاید براتون مهم نباشه اما اگر بهش نیگاه می کنید باید بدونید، فردای این روز بارونی، عکاس این عکس توبیخ میشه. چون نرفته سر کار. چون خودش رو به مریضی زده و آخرش هم ضایع بازی پیش اومده. اما ارزشش رو داشت. قدم زدن زیر بارون، تو خیابون، قاطی مردم.